بسیاری از اوقات در جلسات تعیین سطح یا کلاس های زبان، از مشتاقان یادگیری زبان انگلیسی درخواست می شود که در مورد چشم انداز آینده ی خود به اختصار صحبت کنند. این یکی از معمول ترین روش ها برای سنجش توانایی زبان آموز در استفاده از لغات و نکات گرامری مربوط به آینده است. اما همیشه چالش استفاده از will یا be going to برای افراد وجود دارد. ما قصد داریم در این مقاله یکبار برای همیشه، تفاوت این دو بررسی کنیم.

Will یا Be going to؟

در زبان انگلیسی روش های مختلفی برای بیان آینده ی ساده (Simple Future) وجود دارد. بر اساس ویژگی های این نوع از آینده، از قواعد گرامری متفاوتی استفاده می شود. این تفاوت بر اساس زمان وقوع حادثه یا رویداد، و هدف از انجام عمل یا اتفاق افتادن رویداد نیست. بلکه این تفاوت به علت نگرشی است که گوینده در مورد این رویداد دارد؛ آیا این رویداد یک برنامه است، یک تصمیم است، یک هدف است، یک پیشنهاد است، یا یک قرار.

Will

زمانی که رویداد به صورت ناگهانی و بدون اختیار رخ دهد، از will برای بیان رویداد استفاده می کنیم. برای مثال، فردی به نام آلبرت در حال قدم زدن در خیابان است، که دوستش از فروشگاهی با دست پر بیرون می آید. آلبرت او را می بیند و سمتش می رود. زمانی که به آلبرت به او می رسد، کیسه ای از دست دوستش به زمین می افتد. حال اگر آلبرت بخواد او را کمک کند و کیسه را از زمین بردارد، باید از will استفاده کند؛ به صورت:

I’ll pick it up for you (برات برش میدارم).

توجه داشته باشید که افتادن آن کیسه به اختیار آلبرت نبود، پس به صورت ناگهانی تصمیم به برداشتن آن می گیرد.

در مثالی دیگر، دوستی با شما تماس می گیرد و شما را به مهمانی دعوت می کند. پاسخ شما به این دعوت می تواند در قالب آینده ی ساده با will باشد:

Would you like to come to the party tonight (امشب مهمونی میای)?
Yes, I will come. I have just changed my mind (آره میام. همین الان نظرم عوض شد).

در نظر داشته باشید که این تصمیم در لحظه گرفته شده است، و به همین دلیل گوینده از will استفاده کرده است.

همچنین برای قول دادن نیز از آن استفاده می شود. برای مثال:

I promise I will do my homework (قول میدم تکلفیمو انجام بدم).

نکته ی مهم در استفاده از will این است که افعال پس از آن به صورت ساده و بدون to و ing (Bare infinitive) استفاده می شود. Will از جمله افعال مُدال (Modal Verbs) در زبان انگلیسی است. در مورد این افعال و نحوه ی استفاده از آن ها در آینده به تفصیل صحبت خواهد شد.

Be going to

این حالت را می توان تقریبا بر عکس will در نظر گرفت. زمانی که گوینده تصمیم به انجام کاری دارد یا از انجام کاری، قصد معینی دارد، از be going to استفاده می شود. از نشانه های تصمیم قاطع گوینده، زمان قطعی و اطلاعات تقیریبا دقیق از رویداد است. برای مثال، فردی در مورد قصدش از تغییر مکان زندگی به صورت زیر صحبت می کند:

I’m going to look for a new place to live next month (قصد دارم ماه آینده دنبال یه جای جدید بگردم).

همانطور که در این مثال دیده می شود، قاطع بودن گوینده در لحن وی، با استفاده از زمان معین، قابل مشاهده است. در مثالی دیگر، قاطع بودن گوینده برای انجام کاری را می توان دید، پس داریم:

I’ve been saving money for two years and I’m going to buy a house soon (دو سال دارم پول جمع می کنم و به زودی یه خونه می خرم).

از be going to نیز می توان در مورد تصمیماتی که در آینده ی دور گرفته می شود، استفاده کرد. برای مثال:

She’s going to be an important person one day (اون یه روزی یه فرد مهمی میشه).

در اینجا نیز قصد و نیت محکم و استوار گوینده، با وجود اینکه در آینده ی خیلی دور رویداد اتفاق می افتد، دیده می شود. به صورت کلی اگر از انجام کاری هدفی معین وجود داته باشد، یا برای هدفی طرح و برنامه ریزیی وجود داشته باشد، از be going to استفاده می شود.

مورد سوم استفاده از be going to، پیش بینی بر اساس شواهد است. برای مثال، اگر گوینده در مورد آب و هوا صحبت می کند و ابرهای سیاه را در آسمان می بیند، می گوید:

It’s going to snow tonight (امشب برف میاد).

در استفاده از be going to باید چند نکته را به خاطر داشت. اول اینکه پس از آن باید از فعل بدون to و ing استفاده کرد (Bare infinitive) استفاده شود. نکته ی دوم اینکه فعل be قبل از آن حتما باید قید شود. پس مثال زیر نادرست است:

I going to India next year.

نکته ی سوم این است که در حالت محاوره ای، be going to به صورت be gonna مختصر می شود:

I’m gonna buy a watch for her birthday (میخوام برای تلودش یه ساعت بخرم).

در پایان باید اشاره به این نکته داشت که زبان انگلیسی گاهی می شود از Present Continuous برای قرارهایی که بین افراد در آینده صورت می پذیرد، صحبت کرد. این حالت معمولا در آینده ی نزدیک اتفاق می افتد:

We’re going out with Jeremy tonight (ما امشب داریم با جرمی میریم بیرون).
What are we having for lunch (نهار چی داریم)?

همانطور که در مثال های بالا مشاهده شد، رویداد های ذکر شده در آینده ی نزدیک اتفاق می افتند و نیز این رویداد ها براساس نوعی قرار (arrangement) تنظیم شده اند. گاهی نیز این قرار با یک هدف یا یک قصد معین (Intention) تفاوتی ندارد. در این حالت هم می توان از be going to استفاده کرد، و هم Present Continuous:

We’re going to get married in the spring (می خوایم تو بهار ازدواج کنیم).
We’re getting married in the spring (داریم تو بهار ازدواج می کنیم).

در مورد اهمیت بحث دستور قبلا صحبت شده است. امیدواریم که با مطالعه ی توضیحات بالا بتوانید به راحتی از آینده ی ساده استفاده کنید. فقط به تفاوت زمینه ای که will و be going to در آن ها استفاده می شود، توجه داشته باشید.

 

برچسب‌ها:, , ,

پاسخ دهید